Ode aan de onruststoker

‘Ik schop hem d’r uit!’  Tijdens mijn werk – het uitvoeren van leiderschapstrajecten in de Industrie – hoor ik die kreet regelmatig. Een uiting van wanhoop en woede van een (plant)manager, veroorzaakt door een medewerker die hem langdurig het leven zuur maakt met ellendig gedrag op het werk.

Ik zeg dan altijd: “Moet je vooral doen, maar je ontslaat misschien je beste medewerker”. Wij hebben bij Vaartmakers geleerd dat de categorie ‘notoire lastpakken’ zowel uit je beste als je slechtste medewerkers bestaat. En alleen die laatste wil je kwijt toch?

Etterbakken en branieschoppers

Bij de verandertrajecten van Vaartmakers werken wij altijd met groepen. Dat kunnen verbetergroepen zijn, taskforces, stuurgroepen, change boards, innovatieteams. In dergelijke groepen willen wij die structurele etterbakken heel graag hebben. Mits ze aan twee extra criteria voldoen:
1. Ze presteren boven de norm in hun functie;
2. Ze voelen, ondanks hun voortdurende gezanik, passie voor de zaak.
Hoe je dat laatste als manager kunt weten? Dat is simpel want je voelt het. Probeer het maar eens.

Branieschoppers die goed performen en in wezen hart voor de zaak hebben, gaan je helpen je organisatie te verbeteren. Wij van Vaartmakers willen ze heel graag hebben in onze projecten. De (dikwijls terechte) frustraties én de beperkte communicatievaardigheden die hen tot kwelgeesten maakt, pakken wij in onze workshops aan als hun persoonlijke ontwikkelpunten. Zo snijdt het mes aan twee kanten.

Als je hierop wilt reageren dan vind ik dat leuk.

Succes en groeten,

Jeroen Verkuyl

Photo by Stephan Seeber on Unsplash
Stephan Seeber

Terug naar overzicht